Da’k er mee weg ben! Tot binnen een weekje! Ajuuus.

Duitsland in recessie, Verenigde Staten in paniek, België met een staatsschuld van 306 miljard. Het botert in feite over de hele wereld niet meer. De financiële crisis verspreid zich vlugger dan Pokemon. Het zit er aan te komen jongens, I’m talking ’bout poverty!

De meeste die dit aan het lezen zijn hebben waarschijnlijk nooit echt armoede ervaren, inclusief mezelf. Nooit iets tekort gehad, au contraire. Maar het zit eraan te komen en iedereen zal er mee geconfronteerd worden. En hoe moet dat dan, armoede? Hoe pakken we dit het beste aan en komen we er zonder (al te veel) kleerscheuren vanaf? Een tweedelige gids, van mij, voor u.

Acceptatie

Heel belangrijk is het accepteren van de armoede. Het is onvermijdbaar en zodoende onherroepelijk te aanvaarden. Verzet ertegen is nutteloos, je kan immers niet zomaar je portefeuille vullen met van dat heerlijk waardepapier. Maak jezelf wijs dat het leven meer is dan materiële zaken alleen en herhaal dit iedere dag. Repetitie is één van de beste studiemethodes, zo ook voor het leren “arm zijn”. Kijk af en toe naar buiten naar een vallend eikblaadje, ochtenddauw, ondergaande zon of van die andere spirituele shit. Maak een herfstwandeling, whatever. Zolang het niks te maken heeft met uw iPhone 3G, 40 inch flatscreen, Aston Martin DB9 of ivoren onderleggers … van op uw marmeren bar … van in uw poolhouse … van uw villa … in Mallorca … niet die in Athene … die heeft geen zwembad … nog niet … de aannemers hadden de juiste stenen niet op stock … maar tegen begin december zouden die weer binnen komen … er was een probleempje met één van de camions van de leveranciers … kapotte cylinders of zoiets … kan gevaarlijk zijn zei de garagist … in ‘t Grieks.

Voorbereiding

Een paar tips hoe je de nakende armoede het beste kan opvangen:

• Spaar alle soorten zakken en winkelkarren. Hoe steviger, hoe beter. Gratis transport en opslag is dat. Voorlopig heb je waarschijnlijk nog een dak boven het hoofd maar als ook dat verdwijnt ben je tenminste insta-mobiel. Niet bij de pakken blijven zitten! ha-ha.
• Laat die gezondheid wat achteruit gaan. Dit zal toekomstige kwalen wat minder hard laten aankomen. Tevens is het opzettelijk ziek worden ook een trainingskamp voor uw antilichaampjes. Het is ook niet netjes om te stoefen met uw gezondheid bij de rest van de clochards. Doe een chronische hoest op of iets in die aard om in tijden van armoede nog sociaal aanvaard te worden.
• Hetzelfde geldt voor uw persoonlijke hygiëne, probeer er aan te wennen dat douches voortaan een trimestriële zaak worden. Als iedereen stinkt, stinkt niemand!
• Een goed voorbeeld van een doorsnee arme-in-opleiding is de persoon hier rechts. De warm ingeduffelde man/vrouw is in deze kledij voorzien op alle type weersomstandigheden. Zie je hoe hij/zij het aanzicht heeft aangepast om de toekomstige verloedering van het gelaat reeds te verwelkomen? Precisiewerk is dat.De pleisters rond de mond zijn misschien wat over the top maar hij/zij is nog maar aan het leren.
• Scheur alvast al uw Tommy Hilfiger broeken en Lacoste polo’s. De embleempjes verwijderen en verbranden. Breng kleine imperfecties aan aan de rest van je garderobe. Draag zoveel mogelijk kapotte, ongewassen kledij. Kwestie van aanpassen. Het geeft een gevoel van controle, als ze dan toch kapot gaan, bepaal ik liever zelf hoe. Laat de mensen zien dat je op de hoogte bent van de aanstormende chaos, maar desondanks het hoofd koel houdt en verstandig blijft redeneren. No stress, just turn your clothes into a mess. Mocht je in de buurt mensen zien met mooie, frisse tenues, doe ze dan een plezier en trek al eens een pijpzakje aan gort. Bij wijze van voorbeeld. Het zou sadistisch zijn om ze zomaar in het ongewisse rond te laten dolen. We zijn nog altijd mensen, geen beesten!
• Beesten! Haal beesten in huis! Een hond of een paar katten zijn de ideale mentoren om terug die natuurlijke instincten boven te halen. Alles wat zij uit het vuilnis halen is meestal nog eetbaar voor de mens ook.
• Verwijder elke vorm van luxe. Ga te voet naar het werk (als je er nog hebt that is), neem WC-papier in huis dat maar één laagje heeft, maak zelf uw luchtbellen in de jacuzzi met een paar drinkrietjes, drink Cola Light ipv gewone Cola.
  …
  Ok nee nee … dat is gewoon te gruwelijk. Gewone cola stays. Wat je wel kan doen is, nu je nog het kapitaal hebt, investeren in surrogaatluxe. Dat zijn placebo’s voor uw dagelijkse gebruiksvoorwerpen die het overstappen naar de armoedegrens net iets draaglijker maken. Bijvoorbeeld onderstaande dekbedovertrek (snurkbeddengoed.nl):
  
  Laagdrempelig én efficiënt, zo zien we het graag. Na een week of 6 kan u dan geleidelijk overstappen op echt karton, wat trouwens rond dit overtrek zit bij levering, handig!
• Laat uw fancy viergangenmenu’s vallen en beperk uw maaltijden tot Perrier, Chiquita Banana, zongedroogde tomaatjes, McCain Gratin dauphinois, Kellog’s Loops, Renmans lendestuk, Danone yoghurt, Kinder Bueno en Big Mac. Dit alles in de mixer op volle kracht en binnen de minuut heb je in één enkele slok een volledige voedselpiramide binnen. Smaken zal het wellicht niet maar in deze barre tijden kan je je spijtig genoeg niks beter veroorloven!

Ziezo, dit was het alvast voor deel 1, binnenkort deel 2 van deze handige gids!

Koud, fun en frustrerend. Alles wa’k kan zeggen … Of misschien een paar weetjes:

• GPS-toestellen zijn gevaarlijker op de openbare weg dan oude mensen, echt wel!
• Snowboards zijn echt wel bestemd voor sneeuw, echt wel!
• Wachten zuigt, vooral met de nodige spanning er nog eens bij, echt wel!
• Rubberen eendjes zijn moeilijk om aan te geraken dezer dagen, echt wel!
• Roeiboten zijn zo overrated, echt wel!
• Geluidsmeisjes zijn hands down zowat het mooiste wat op aard rondloopt, echt wel!
• Quick is duur, echt wel!

Echt wel!

Ikzelf ben bij het skateboarden nooit verder geraakt dan pop shuvits en kickflips, allemaal veel te technisch voor mij bleek achteraf. En ik ging meer dan eens door idoterij op mijn bek. (zie hiernaast dus). Ik deed het wel pokkegraag maar het zag er niet naar uit dat ik ooit een deftig niveau zou bereiken. Hoefde ook niet uiteindelijk, maar wat vlotter streetskaten had ik wel graag gekund.
Maar dat je niet altijd immens veel skill nodig hebt om je te vermaken op een skateboard blijkt in onderstaand filmpje. Een paar skaters hebben het hier in hun bol gekrekegen om te gaan boarden in een verlaten water park. En ik moet zeggen, het ziet er even fun uit als dat het gevaarlijk is! Kent iemand trouwens het reeds lang gesloten Dadipark nog? Onderstaand park deed me daar zo fel aan denken. Niks zo luguber als een verlaten pretpark overigens: afgeblakerde clowns, met klimop overgroeide paardemolens, spiegelpaleizen vol kobbenetten … Truely fucked up Scooby Doo-style als je ‘t mij vraagt.

Ik heb geen idee.

Ik heb nog duizend-en-één onderwerpen waarover ik ooit nog wel eens ga schrijven maar op dit moment heb ik in geen één daarvan zin. Ik heb wel zin om iets neer te pennen, dat wel, maar waarover het zal gaan, geen idee. Dus ik dacht, laat ik maar gewoon eens beginnen met typen en zien waar we uitkomen. Experimenteren moet immers niet altijd met seks zijn é!

Het is nu (zonder naar de klok te kijken) denk ik donderdag ergens in november en al deftig laat. Maar hoe laat en welke datum exact precies kan me niet meteen boeien. Dit is één van bijkomende effecten van een werkloze jongeman als mezelf ziet u. Het bioritme swingt als maar meer de pan uit en het gegeven “tijd” verliest zijn betekenis evenredig daarmee. Ergens denk ik dat ik de tijd onbewust zelf negeer. Mocht ik namelijk eens nagaan wat ik reeds in al die voorbijgegane uren/dagen/maanden had kunnen presteren, het zou wel eens een depressie kunnen veroorzaken. Nu bijvoorbeeld, loopt er een programma op TV over een soort Gumball race maar dan uitsluitend voor miljonairs. Als ik ze zo zie met hun Carrera GT’s en Gallardo’s vraag ik me af: “zouden deze rijkelui ook een moment gehad hebben in hun leven dat ze werkloos voor de TV zaten? Of hebben ze daar simpelweg nooit de tijd voor gehad hebben door constant aan het werk te zijn?” … Ergens, weet ik het antwoord op die vraag al. Maar waarom luk

Ho maar, programma is ten eind. Gedaan met filosofische zelfreflectie!

Even Discovery Channel checken. Grappig, een commercial die gaat over guerrillatuinieren … GUERRILLATUINIEREN! En het is éxact wat je denkt dat het is. Een bende nozems met donkere kledij die ’s nachts stiekem gaat tuinieren. OH MY GOD! DE ZOTTEN! Heel schokkend is het stukje waar één of andere bloemschikcommando vertelt hoe ze ieder moment kunnen opgepakt worden door de politie.

…

BWAHAHA! Toe nou, illegaal tuinieren, je kan het zo gek niet bedenken. Of misschien wel? Zou er iets bestaan als guerilla voetpadvegen? Guerilla kerstboomversieren? Guerrilla fietsbandopblazen? Guerrilla dakgootontstoppen? Haha … guerrillatuinieren … “Stop met mijn gras te maaien gespuis, of ik bel de politie!” Nee, zelfs als moest het bestaan, de enige reden waarvoor ik zou vluchten is zodat het niet op mijn strafblad zou komen. ALS er dan toch iets op moet bijkomen, laat het dan meteen iets zijn om mee uit te pakken. Verzet bij arrest bij een Greenpeace-actie of zo, of opzettelijke slagen en verwondingen omdat je inbrekers eigenhandig wou stoppen. Maar guerrillatuinieren … Zelfs al laat je nooit je zeep vallen in de bajes … je zal meer mannenliefde ontvangen op één dag dan dat Koen Crucke ontving op al de sets van Samson samen. Dus vooraleer ge uw cagoule over uw hoofd trekt om weer een nachtje klimop te gaan bijsnoeien … think twice.

Man man, rebellen … ze zijn ook niet meer wat ze geweest zijn …

De reclame is al een tijdje gepasseerd zie ik zonet (ergens logisch). Nu speelt “Ultimate Survival”, mijn favo survivalprogramma. Voor wie het niet kent: Je hebt een ex-marinier, Bear Grylls, en die wordt overal gedropt waar een mens nooit van zijn leven wil zijn. En zoals de naam het al zegt moet die daar trachten te overleven. Let wel, af en toe is het opgezet spel. Je ziet hem vaak bij een kampvuurtje in slaap dommelen maar eigenlijk gaat ie af en toe na de opname lekker gezellig naar een hotelletje in de buurt. Maar vergis u niet, Bear is wel degelijk hardcore. Zonet urineerde hij in een gevelde slang om het dan vervolgens terug op te drinken. Ook al verorberd: teelballen van een schaap, maden, stinkdier, schorpioen, rauwe hagedis en echt reeds honderden verschillende soorten insecten. Niks voor een guerrillatuinier zeg maar.
In deze aflevering werd hij trouwens in z’n voorhoofd gestoken door een bij waardoor hij aziatischer werd met de minuut. Dit doet we trouwens denken aan een Epic Rage die ik nog staan heb van Lisbeth:

Ik kan me daar volledig in vinden jong. Echt waar, voor mijn part mag het nooit meer zomer worden omwille van muggen alleen. Wat een klote irritante beesten. En waarom? Waarom God, hebt u deze verachterlijke beestjes geschapen? Weddenschap verloren met Lucifer misschien? Als ik een suggestie mag doen, laat die vuile muggen uitsterven en alle grote wereldproblemen worden vanzelf opgelost. Echt waar!

Want wat vele mensen niet weten is dat bijna alle grote oorlogen gestart zijn door een mug. Onrechtstreeks weliswaar, maar toch … Hitler bijvoorbeeld, WOU Polen oorspronkelijk niet binnenvallen. Hij had het wel voor dat volkje. Hij ging dan ook regelmatig op vakantie daarginds. MAAR, net voor zijn citytrip naar Warschau tijdens de zomer van 1939 had Hitler één van de slechtste nachten van zijn leven (In 1945 had hij ook een paar minder goeie nachtrusten te verwerken, red.) O jawel, de ganse nacht werd arme Adolf wakkergehouden door één klein mugje en … de rest laat zich raden natuurlijk. De godganse dag in Polen liep Adolf met ’s werelds slechtste humeur rond, echt niks kon hem opbeuren! “Nein ich mochte keine Calipo Ice Kreme! Nein wir werden nicht gehen orten nach das Jongeskoor! Nein ich mochte keine Parade von 99 Luftballonne Sehen!” Hoezeer de vriendelijke Polen het ook probeerden, het werkte alleen maar averechts. Op het einde van de dag had Hitler bijgevolg een immens grote hekel aan het buurland. Niemand had echter een vermoeden wat de gevolgen van die ene slechte nacht werkelijk zouden zijn … Adolf kwam thuis, zette zich in zijn lounge chair, zapte wat zocht naar wat radioposten en zei na lang nadenken: “Fick das, lassen wir Poland invadieren.” En de rest, de rest is geschiedenis …

En wat ook geschiedenis is, is de tijd die ik in dit stukje alles-en-niks-tekst heb gestoken. Het was me toch weer een rit zeg! Tot de volgende!