Maar ik heb wat hulp it seems! Mijn lady-on-the-inside Elsie heeft me vanuit haar Thomas Cook hoofdkwartier een 10-tal nuttige toeristische weetjes over Swaziland doorgestuurd die best wel handig zouden kunnen zijn in mijn communicatie naar hen toe. Hier zijn ze:

1. Wil je Afrika proeven en beleven zonder tropische temperaturen? Dan is Swaziland een goede keuze. Echt heet is het hier nooit. Aangenaam wel. Wat dacht je van een gemiddelde 22° in januari?

Amai mijne frak! Of juist niet! HAHA!

2. Ook als je niet houdt van massatoerisme zit je hier goed. Want hoewel Swaziland heel wat troeven en aantrekkelijke kanten heeft, komen toch maar weinig toeristen naar dit kleine staatje.

Check nog maar eens na omstreeks september 2012!

3. Het koninkrijkje Swaziland telt tal van authentieke dorpjes en ongerepte natuurreservaten. Landschappelijk gezien is het er heel afwisselend, vooral door de breuklijn in de aardkorst. En dus vind je hier zowel savannes als hoogvlaktes.

Of vrijuit vertaald naar het Vlaams: Polders en Arden’n.

4. Bezoek Lobamba, op 15 km ten zuiden van Mbabane. Hier bevindt zich het onderkomen van de regering, het spiritueel centrum van Swaziland en vlakbij de residenties van de koning en de koningin-moeder. In het nationaal museum kom je heel wat te weten over de koning en in Swazi Cultural Village kun je een kijkje nemen in een nagebouwd traditioneel Swazi-dorp.

Had België maar een museum met een nagebouwd traditioneel Belgisch dorp …

5. Swaziland staat bekend om zijn glaskwaliteit en de kunst die eruit vervaardigd wordt. Een bezoekje aan de Ngwenya glasfabriek (nabij de Oshoek grens met Zuid-Afrika) moet dus je dus zeker doen. Of ben je meer te vinden voor de kaarsenfabriek?

Glas én kaarsen!? Dit is haast te mooi om waar te zijn!

6. Tussen Mbabane en Manzini, ligt de Ezulwini-vallei ook wel de ‘Valley of heaven’ genoemd. Daar bevindt zich Mlilwane National Park, Swazilands oudste natuurreservaat. Hier kun je gewoon tussen zebra’s, struisvogels, gnoes, impala’s, wrattenzwijnen, antilopes… rondwandelen want grote roofdieren zijn hier niet. Een krokodil kun je wel tegenkomen.

De vraag is of die krokodil MIJ wel wil tegenkomen. Capoeira baby.

Oh ja, als je dan toch in de rustige Ezulwini-vallei bent, ga dan op zoek naar het Calabash restaurant. Naar het schijnt is dit het beste restaurant van Swaziland.

‘t Hof van Cleve is er niks bij zeg ik u.

7. Heel bijzonder is de umhlanga-dans (rituele maagdendans), een jaarlijks terugkerend evenement in het najaar. Duizenden jonge, halfblote vrouwen brengen er een hommage aan de Swazi Queen Mother. Voor koning Mswati III is de ceremonie hét moment om een nieuwe vrouw uit te kiezen.

Duizenden halfblote vrouwen, wa ebde nog meer nodig uiteindelijk? Een lekker fris pilsje misschien …

8. Neem een duik in de Swazi-cultuur: een mix van Europese en Afrikaanse tradities. Groepsdansen, tribale markten, traditionele dorpen maar ook moderne winkelcentra, luxehotels, casino’s, golfterreinen… Leuk om weten: zakenlui dragen onder hun overhemd met stropdas dikwijls nog een omslagdoek van dierenhuid!

Klasse, niks anders dan dikke klasse die mannen.

9. Zin in een prachtige wandel- of jeepsafari? Dat kan in Swaziland! Mkhaya Game Reserve is daarvoor een goed oord. In dit privépark maakt men werk van bescherming van bedreigde diersoorten zoals de witte en zwarte neushoorn.

“Game Reserve” als naam voor een beschermd natuurreservaat, die Swazilezen en hun humor! Niet te stuiten die gasten.

Het reservaat is genoemd naar de Mkhaya-boom, de Acacia Nigrescens. Van de vruchten van deze boom brouwt men bier.

LEKKER FRIS PILSJE!

10. Prachtig houtsnijwerk, manden in felle kleuren of een ander plaatselijk gemaakt kunstwerk: je kunt ze kopen op heel wat plaatsen in Swaziland. Al spant hoofdstad Mbabane wat dat betreft toch wel de kroon. De prijzen zijn heel redelijk.

1 Euro staat momenteel aan 11.2436403 Lilangeni, dus inkopen dat houtsnijwerk!

Niet slecht é, lang niet slecht … Als ik een paar zulkse referenties aanhaal gaat dat mijn communiqué al heel wat meer élan geven.

Trouwens nog een oproep van Dries, hij is te weten gekomen dat we voor de ploegsporten zo goed als geen kans hebben. Dus ik zou iedereen willen vragen die bezig was met desbetreffende disciplines, om zijn/haar trainingsschema dusdanig aan te passen. “Ik denk dat we eerder moeten mikken op zwemmen, atletiek, wielrennen of de moderne vijfkamp.” U weet wat gedaan, en u weet wie u bent als ik u zeg. U dus!

PS: Het is mijn zus haar verjaardag. En morgen die van mijn ma. En zondag die van An. Zo is dat.

…

Maar laat ik anders even beginnen bij het begin!

Ik ben een dagje terug van het jaarlijkse VDS-vormingsweekendje en het was me weer een leerrijk vetzakkerijfestijn weije! Behoorlijk interessante sessies afgewisseld met behoorlijk grootschalig gezever. En tijdens één van die laatste liet ik per ongeluk vallen dat ik het wel zag zitten om in 2012 mee te doen aan de Olympische Spelen in Londen. Meerbepaald de 100 en/of 200 meter sprint.

Nuja, zo’n uitspraak blijft nooit onbestraft in een dergelijk gezelschap dus er viel wel wat hoongelach en spot te incasseren. Echter ging wel dé bal aan hét rollen! Menig collega begon te fantaseren over wat hij/zij zou aan deelnemen mocht die naar Engeland afzakken. Toegegeven, we zijn niet de meest sportieve bende, dus de mentale beelden van het polsstokspringen, artistiek turnen met lint en synchroon schoonspringen waren pretty funny. Jammer genoeg kwam de koude douche van de selectiecriteria opdagen. Ge moet daar wel iets voor doen uiteindelijk. En dat waren we niet echt van plan.

MAAR! Goed nieuws! Het blijkt zo te zijn dat elk land apart zijn selectiecriteria bepaalt voor heel wat afdelingen. In het zwemmen bijvoorbeeld mag je nog zo slecht zijn, als je de beste van het land bent en ze beslissen daar om je te sturen, dan ben je vertrokken! In principe.

*BRANDEND LICHTPEERTJE*

Afrika-expert Dries ging met die gedachte verder en kwam uit bij een buurland van Zuid-Afrika genaamd Swaziland. Na een googleke bleek dat dit land slechts 4 man aan de Spelen heeft laten deelnemen dit jaar: 2 in het zwembad en 2 op de lopekoerse. Dat is een goed uitgangspunt voor ons. Langs de ene kant zijn ze blijkbaar wel bereid om deel te nemen maar langs de andere kant zijn ze stevig onderbemand. Enters: VDS!

Natuurlijk zal koning Ngwenyama dit niet zomaar toelaten, we zullen met een goed onderbouwde visie naar ginder moeten trekken of ‘t wordt njet. Wellicht zullen we op sportief gebied geen beste indruk achterlaten daar in Londen (met uitzondering mijn sprintnummers natuurlijk), maar aangezien ze afgelopen zomer met de volle 4 aanwezig waren denk ik niet dat dat hun hoofddoel was. Ik kan mij dan ook inbeelden dat die meneer zegt van: “Al koed en vel, maar wa et min schuun Swazi ier oan?” (Inderdaad, Swazi trekt op West-Vlaams)

Wel uwe excellentie, laat het nu net wezen dat de Vlaamse Dienst Speelpleinwerk het promoteam bij uitstek is! En opvallen, opvallen dat we gaan doen! Voor een event dat door honderden miljoenen mensen bekeken wordt is dit toch de ultieme kans om uw land ne keer vet neig in de kijker te zetten! De thema’s die u in de verf wil zetten zijn vrij te kiezen. Toerisme? Tijdens elke halftime geven we schitterende powerpoints over uw schoon stuk land! Eerder een industriële toets gewenst? Geen probleem, we overtuigen elke multinational die we in de tribune tegenkomen met beurspraatjes over de Nasdaq, de Dow Jones en Lernout en Hauspie. Of misschien wat aandacht voor al jullie interne problemen? Er is niets wat een dozijn schattige puppies niet voor mekaar krijgt! U ziet, voor ieder diertje een pleziertje!

Afijn, het wordt een succes, zoveel is zeker. Toegegeven, er moet nog heel wat uitgedacht en onderhandeld worden maar het concept is zo sterk dat het bijna niet anders kan als slagen … Toch? Morgen alvast beginnen met een mailtje naar info@swaziland.sz … DUIMEN!

1. Michael Schumacher
2. Michael Jordan
3. Rodney Mullen
4. nogmaals Michael Schumacher
5. Mohamed Ali
   
6. Usain Bolt
7. Eddy Planckaert
8. Michael Phelps
   
9. Shaun White
   
10. Stefan Everts

… Het zou toch moeten … Eervolle vermeldingen voor: Pele, Ayrton Senna, Alberto Tomba en Michael Schumacher.

Een zeer logische lijst als je bekijkt wat ze samen gepresteerd hebben. Ik zeg maar even: 7 wereldtitels, 6x NBA en 2x Olympisch kampioen, uitvinder van meer dan 200 skate-tricks, 91 GP-overwinningen, iedereen kapotgeslaan, wereldrecordhouder 100m & 200m joggen, een zwangere tienerdochter, 10 gouden Olympische medailles, 9 X-games medailles en 1 gouden Olympische medaille en 10 wereldtitels. Geene kattepis dadde!

Maar natuurlijk staat de tijd niet stil, en steeds weer worde de beste sportprestaties overtroffen. Hoeveel mensen hadden tot voor de zomer al gehoord van ene Michael Phelps of Usain Bolt? Daar kon tot voor kort nog makkelijk Fredje Deburghgraeve en Michael Johnson gestaan hebben. The likes of Kobe Bryant en Lebron James zijn goed op weg om Jordan bij te benen. Zelfs onze almachtige Eddy kan niet meer tippen aan wat Sven Nys al gepresteerd heeft!

De waarheid is dat elke atleet vroeg of laat zijn gelijke of meerdere moet erkennen in een nieuw supertalent. En ja, ook de race-god hemzelve, mijn held Michael Schumacher, zal wellicht ooit geëvenaard worden. Na het vertrek in 2006 ben ik wanhopig op zoek gegaan naar een opvolger. Logischerwijs eerst in het huidige Ferrari-duo: Kimi Raikkonen en Felipe Massa. Maar desondanks de wereldtitel van Kimi vond ik hem daar toch niet terug. Ook in de rest van het veld bleef ik op mijn honger zitten. Hamilton, Alonso, Kubica … stuk voor stuk rastalenten en zelfs (toekomstige) kampioenen, maar geen Michael Schumachers …

Tot ergens vorig jaar was ik ervan overtuigd dat maar één iemand die positie zou kunnen invullen: “Schumi III”, oftewel Mick Schumacher. That’s right, zoon van. Ik dacht bij mezelf “de plaatsvervanger van Schumacher wordt een Schumacher”, simple as that. De tevredenheid hierover was echter van korte duur, want tijdens mijn logische gedachtegang stuitte ik op Ralf Schumacher, Michaels jongere broer. In de F1 geraakt, maar nooit echt potten gebroken. “Damn, wat als Mick een Ralf wordt!?” Ervan uitgaan dat Schumi junior een supertalent zou worden was opeens uit den boze. Bovendien, hij is 9 jaar oud, het duurt minstens nog 10 jaar vooraleer hij op de grid staat. Zou er in die 10 jaar dan niemand zijne race-heid bedreigen?

Ojawel, er is iemand … en wat voor iemand! Het werd me allemaal vorig jaar duidelijk, tijdens de Race of Champions. In dit jaarlijks evenement nemen de beste coureurs van de wereld (of toch diegene die tijd en goesting hebben) het tegen elkaar op in zowel een individuele als landencompetitie. Team Duitsland kon niemand minder dan, u raadt het, Michael Schumacher strikken. Maar de grootste verrassing was de teamgenoot van Schumi. Het ging om een 20-jarig knaapje die op het einde van het seizoen 2007 Scott Speed verving bij Toro Rosso en meteen met 5 punten aan de haal ging in zijn tweede race. Uitzonderlijk, dat zeker, maar eerder dankzij het veranderlijke weer … dacht ik. Terug op de ROC: De jongeman in kwestie zorgde na een uitschuiver van Schumacher (hij was al op pensioen he) voor 2 opeenvolgende zeges en won zo eigenhandig de titel voor Duitsland. Was het een teken? God? Zit jij ervoor iets tussen jij dekselse geest uit de fles?

Nu, fast-forward naar 13 september 2008, kwalificaties van de Grand Prix van Italië. In de gietende regen rijdt de piloot in kwestie als jongste ooit naar de pole. Hij rijdt de pits binnen, naar het parc fermé, parkeert zich netjes achter het dikke “1“-bord en schreeuwt het uit van vreugde. Ik, knus in mijne fauteuil, kijk tevreden naar mijn scherm, denkend “ladies and gentlemen, we have a future.” Zijn naam: Sebastian Vettel, zijn bijnaam: Baby Schumi. En terecht.

UPDATE: EN HIJ WON GODVERDOMME NOG OOK!!!