Deze circuleert nu al enkele dagen op het internet en ik snap de commotie er rond niet. Het is een reclamespot voor om de 30ste verjaardag van Diesel te promoten. Het moet dus een keitof feestje voorstellen, tot zover ben ik mee. Maar vanaf dan gaat het bij mij de mist in. Zo tof wordt dat feestje namelijk niet hoor! Of er zijn dingen die geen enkel feestje ter wereld wenst, of er zijn dingen die simpelweg geen steek houden!

Het begint al wanneer die jongedame haar handdoek verwijdert … en daar zit opeens een lachende Koala! KOALA’S LACHEN NIET! “Hoezo niet?” Wel … Koala’s vertellen nu eenmaal geen moppen! Zo is dat!

Dan gaat het verder met een avontuurlijk koppel op een paard in galop. Weer iets bizar. Ten eerste, wie houdt er nu een paard in een appartement? Dat beest heeft toch geen vingers? Hoe gaat die dan de lift nemen denk je? Ja, “de trappen, de trappen”, hoor ik je zeggen. Maar heb jij ooit al een paard een trap zien nemen? Ik dacht van niet. Daarenboven lijkt het paard nog eens op een geanimeerde loopband te staan. Kan ook niet anders, die arme viervoeter heeft geen ruimte!

Het volgende dat we te zien krijgen is een “anders gekleurde” in een spandex. Heel leuk om naar te kijken de eerste minuten, maar dan gaat ie recht naar je flipperkast en heeft niemand er meer iets aan!
Waar je ook niets aan hebt is die kerel die zonder pardon je telefoon gebruikt. Weet je naar waar die belt? He? Weet je’t? Goed kijken, hij toetst in: “444-44-4″. En weet je welk land nummers heeft dat met “444″ beginnen? Juist, MEXICO! Fijne rekening achteraf! En om het helemaal af te maken ligt daar iemand nog met een basketbal te dribbelen, want dat vinden de onderburen fijn!

De volgende 21 seconden krijgen we ’s werelds slechtste band te zien. Elk apart lijken ze op het eerste zicht nog wel wat, maar vraag maar eens een verzoeknummertje aan een band die bestaat uit: Sambaballen, mondharmonica, basgitaar, djembe, accordeon, viool, fanfaredrum, draaitafel en 80’s Trash Metal vocalist … NOU SCHITTEREND! Dat wordt ongetwijfeld de foutste cover van “Simply the Best” EVER!

EN DAN!!! Dan denk je: “Ok … maar het pluspunt is het moeilijk erger ka …” EN ZIT DAAR OPEENS IEMAND IN JE SALON MET EEN HOWITZER DOOR DE KAMER TE KNALLEN! Fijn is dat! En natuurlijk, terwijl je die man vriendelijk verzoekt om daarmee op te houden zit iedereen aan je spullen: Je pottenbakkerset, je lipstick, je gele rubberbootje, je poedel, je vintage betaaltelefoon … Zelden heb je zo’n pretentie gade geslaan!

Op dit moment zit je al stevig met de handen in de haren, maar veel tijd om te piekeren heb je niet want eenmaal de hapjes op zijn trekt de hele horde naar de keuken. Je grootste kolf maïs, je zeldzame fles chateau XXX uit ‘56, je lekkerste fruit, je smarties … De munchies laten niks over.

Ok, “nu heb ik het wel gehad”, denk je. Het beetje volk dat nog rest wordt stante pede de deur gewezen en je vindt dat het tijd is om tussen de lakens te kruipen met je liefste vrouwtje. Althans dat was het plan. In realiteit ligt nonkel Hubert daar gezellig met je liefste in bed! Schaarsgekleed en muiledronke maken ze daar samen je laatste Magnum leeg. “ZEG! … Dat kost ook niet niks hoor verdomme!”

Even later verlaten ook zij het feestje en blijf je moederziel alleen over … (paard en koala buiten beschouwing gelaten). Flipperkast naar de vaantjes, drinken op, eten op, gaten in het plafond, boze onderburen, een hoop nutteloze instrumenten … en niemand om van te houden.
En wat doe je dan? Je staat op … kijkt eens rond … haalt je schouders op … en denkt: “Tjah, pornofilmpje dan maar?”